Παρέμβαση στην «Παρέμβαση»
ή για να μαθαίνουν οι νεότεροι
Με έξυπνο και σαφώς υπονοούμενο τίτλο «Για να θυμούνται οι παλιότεροι και να μαθαίνουν οι νεώτεροι», στο φύλλο 17 του Ιανουαρίου και στη σελίδα 13, αναδημοσιεύετε το κύριο άρθρο του «ΧΕΛΜΟΥ» πριν 60 χρόνια (τον Ιανουάριο του 1948) με τον ιστορικό τίτλο «ΞΕΚΙΝΗΜΑ».
Είναι ένα είδος «μανιφέστου» ή αν θέλετε οριοθέτησης των γενικών αρχών τού δημοσιογραφικού οργάνου τού ομώνυμου Συνδέσμου, γραμμένο από τους πρωτεργάτες του εκείνα τα δύσκολα για όλους χρόνια. Και ένα μεγάλο μπράβο σε σας για την αναγνώριση αυτή, που στην ταυτότητά σας λέτε ότι «καλύπτετε ειδήσεις και παρεμβαίνετε σε θέματα που απασχολούν τους δήμους της Ακράτας και της Αιγείρας». Επιβάλλεται να θυμούνται οι παλιότεροι και να μαθαίνουν οι νεότεροι.
Για την δεύτερη κατηγορία, τους νεότερους συντοπίτες μας, τους παραπέμπετε και στη σελίδα 3 του ίδιου φύλλου, με ένα άλλο τίτλο: «Ο Σύλλογος ΧΕΛΜΟΣ και η εφημερίδα του». Είναι ένα ανυπόγραφο άρθρο, που προφανώς απηχεί τις απόψεις του εκδότη, το οποίο μάλιστα φιλοξενείται ολόκληρο και στην ωραία (εμφανισιακά) ιστοσελίδα του εντύπου.
Απευθυνόμενη η εφημερίδα σας στους νεότερους (εδώ κολλάει το υπονοούμενο του δεύτερου σκέλους τού τίτλου στη σελίδα 13) αναφέρεστε εκτενώς στις έξη δεκαετίες του «Χελμού». Κολακευτική στο έπακρο η εισαγωγή σας, που τιμά τη νέα γενιά των ανθρώπων που την επιμελούνται. Παραδέχεστε και επισημαίνετε για τον «Χ»:
«…Μια εφημερίδα σοβαρότατη και εγκυρότατη σε σημείο που τα παλαιότερα χρόνια λεγόταν: «Αφού το έγραψε ο ΧΕΛΜΟΣ είναι αλήθεια». Η εφημερίδα εκτός από πηγή πληροφόρησης για τα συμβαίνοντα στην Ανατολική Αιγιάλεια, αποτελεί και σημαντικότατη πηγή για την ιστορία της περιοχής μας. Οι κατά καιρούς δημοσιευθείσες εργασίες, επιφυλλίδες και άρθρα στο ΧΕΛΜΟ συναντώνται σε πάρα πολλές βιβλιογραφίες ιστορικών βιβλίων και βιβλίων που ασχολούνται με την ιστορία της περιοχής μας».
Επικροτείτε την συμβολή της στη σημερινή ανάπτυξη της περιοχής και δεν παραλείπετε να τονίσετε τους δεσμούς της με τα απόδημα αδέλφια μας, συμπληρώνοντας κατά λέξη «…Ιδιαίτερα με όσους διαμένουν στη μακρινή Αυστραλία, η εφημερίδα του ΧΕΛΜΟΥ υπήρξε πάντοτε ο ενδιάμεσος κρίκος που ένωνε τους ομογενείς μας με την ιδιαίτερη πατρίδα». Στη συνέχεια μας λέτε ότι η εκμηδένιση των αποστάσεων και η τεχνολογία της πληροφόρησης «έφερε ένα φυσιολογικό μούδιασμα στις δραστηριότητες του Συνδέσμου και για πολύ καιρό τον αποπροσανατόλισε σε σημείο που ορισμένοι αναρωτήθηκαν για την αναγκαιότητα διατήρησης της ύπαρξης του Συνδέσμου».
Θα μπορούσα να αγνοήσω τους …ορισμένους ανώνυμους που ονειρεύονται ακόμα και την εξαφάνιση της παρουσίας του Συνδέσμου (μήπως και της εφημερίδας, ρε παιδιά), αν δεν διάβαζα την συνέχεια για να μπω στο νόημα και να αντιληφθώ πού ακριβώς το πάτε. Αντιγράφω τον επίλογο του άρθρου της:
«Το θέμα μας όμως δεν είναι αυτό σήμερα. Το θέμα μας είναι ότι οι τελευταίες διοικήσεις του Συνδέσμου έχουν κληρονομήσει το μοναδικό όπλο που έχει απομείνει στο Σύνδεσμο (εκτός από τα μέλη του), την εφημερίδα του. Μια εφημερίδα που όπως προείπαμε είχε κερδίσει την αναγνώριση του κοινού και την εγκυρότητά της. Μια εφημερίδα που απέφευγε να παίρνει θέση στις εσωτερικές πολιτικές, κοινοτικές και δημοτικές διαμάχες, μια εφημερίδα που είχε αποφασίσει ότι ανήκει σε όλους, σε όλα τα μέλη του Συνδέσμου και όχι σε ορισμένες δημοτικές ή κομματικές παρατάξεις, ως όφειλε.
Τον τελευταίο καιρό όμως παρατηρείται η εφημερίδα να παρεκκλίνει συχνά από τις παραπάνω κατευθύνσεις. Ακόμη, δίνει την εντύπωση της «ενός ανδρός αρχή» και όχι ότι διοικείται από Συντακτική Επιτροπή. Αν ο Σύνδεσμος ΧΕΛΜΟΣ επιθυμεί να παίζει το ρόλο που έπαιζε παλιά και να μην αναμειγνύεται στις τοπικές παραταξιακές διαμάχες, τότε η Συντακτική Επιτροπή και ο Εκδότης της θα πρέπει να αναθεωρήσουν τη στάση τους. Αν ο Σύνδεσμος και τα μέλη του επιθυμούν την ανάμειξη της εφημερίδας στα κοινά του Δήμου Ακράτας υπέρ μάλιστα συγκεκριμένης παράταξης, τότε οφείλουν να το δηλώσουν ανοικτά και θα γίνει απόλυτα σεβαστό. Όμως, με μισόλογα, υπαινιγμούς, κουτοπονηριές, εξυπνακίστικα σχόλια και προσωπικές πολιτικές δεν ωφελείται ούτε η εφημερίδα, ούτε ο Σύνδεσμος, ούτε βέβαια και ο τόπος».
Στα ίσα, χωρίς μισόλογα, υπαινιγμούς, κουτοπονηριές και εξυπνακίστικα σχόλια, θα παραθέσω μόνο τι έγραψα στον «Χελμό», στο φύλλο 520 του Μαΐου-Ιουνίου 2007. Επαναλαμβάνω, γιατί προφανώς ο ανώνυμος αρθρογράφος σας δεν έχει καλή μνήμη. ΄Εγραφα:
«…Μπορεί αυτός ο τόπος να εκτείνεται χιλιομετρικά από την παραλία της Ακράτας μέχρι την Ζαρούχλα, αλλά στην πραγματικότητα είναι μια σταλιά χώρος. Όλοι γνωρίζουν όλους από την καλή και την ανάποδη. Μη προσπαθούμε να κρυφτούμε πίσω από το δάκτυλό μας. Οι φιλοδοξίες όλων μας είναι θεμιτές. Και φυσικά εκείνων που θέλουν να ασχοληθούν με τα κοινά, τόσο σε τοπικό όσο και παραπέρα πολιτικό επίπεδο. Μη ξεχνάμε ότι είμαστε ΄Ελληνες. Με τα προτερήματα και τα ελαττώματά μας. Η διαφορά πρέπει να εστιάζεται στην προσέγγιση για την υλοποίηση αυτών των φιλοδοξιών. Το επισημαίνω αυτό επειδή η εφημεριδούλα αυτή δεν πρέπει να αποτελεί για κανέναν εφαλτήριο άμεσης ή έμμεσης προσωπικής προβολής. Ο «Χελμός» παραμένει αποκλειστική ιδιοκτησία του ομώνυμου Συνδέσμου. Δεν είναι ιδιοκτησία προσωπική κανενός, ώστε να γίνει όργανο προπαγάνδας οποιουδήποτε…»
Για να κατανοήσουν πλήρως οι ...νεοσσοί της δημοσιογραφίας (κάποτε ήμουν κι εγώ σ΄ αυτή την κατηγορία με τα αξέχαστα χρόνια πιλάλας) τους νέους στόχους αυτού του εντύπου, στο φύλλο 524 Ιανουαρίου-Φεβρουαρίου 2008. Η Σύνταξη, με την ευκαιρία των εξηκοστών γενεθλίων του «Χελμού», στο κύριο θέμα της πρώτης σελίδας επαναλάμβανε στους πρωτεργάτες αυτής της εφημερίδας την υπόσχεση:
-Να γίνει το έντυπο αυτό βασικός μοχλός παρέμβασης στα κοινά του τόπου καταγωγής μας.
-Να αναδείξει όλα τα καυτά προβλήματα της περιφέρειας, που τόσα και τόσα χρόνια λιμνάζουν στην αδιαφορία και στα συμφέροντα ελάχιστων «μπροστάρηδων».
-Να ανοίξει διάλογο με όλους τους υπεύθυνους τοπικούς άρχοντες και να γίνει εργαλείο ζύμωσης για την ανάπτυξη ολόκληρης της περιοχής.
-Να ελέγχει και να καταγγέλλει όλους όσους ασκούν εξουσία. Με τόλμη και ειλικρίνεια, πάντα μέσα στα πλαίσια της ευπρέπειας, της νομιμότητας και πάνω απ΄ όλα με αυστηρή τήρηση της δημοσιογραφικής δεοντολογίας.
Αν μη τι άλλο, για τον τόπο των γονιών μας και των παιδιών μας.
Με συναδελφική εκτίμηση,
Ανδρέας Παπαγεωργόπουλος,
δημοσιογράφος, Σύμβουλος ΄Εκδοσης του «Χελμού».
Σχόλιο ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ : «Συμφωνούμε απόλυτα με όσα έχει γράψει ο Ανδρέας στο φύλο 520 του ΧΕΛΜΟΥ αλλά και με όσα γράφονται στο κύριο θέμα της πρώτης σελίδας του φύλου 524».
ή για να μαθαίνουν οι νεότεροι
Με έξυπνο και σαφώς υπονοούμενο τίτλο «Για να θυμούνται οι παλιότεροι και να μαθαίνουν οι νεώτεροι», στο φύλλο 17 του Ιανουαρίου και στη σελίδα 13, αναδημοσιεύετε το κύριο άρθρο του «ΧΕΛΜΟΥ» πριν 60 χρόνια (τον Ιανουάριο του 1948) με τον ιστορικό τίτλο «ΞΕΚΙΝΗΜΑ».
Είναι ένα είδος «μανιφέστου» ή αν θέλετε οριοθέτησης των γενικών αρχών τού δημοσιογραφικού οργάνου τού ομώνυμου Συνδέσμου, γραμμένο από τους πρωτεργάτες του εκείνα τα δύσκολα για όλους χρόνια. Και ένα μεγάλο μπράβο σε σας για την αναγνώριση αυτή, που στην ταυτότητά σας λέτε ότι «καλύπτετε ειδήσεις και παρεμβαίνετε σε θέματα που απασχολούν τους δήμους της Ακράτας και της Αιγείρας». Επιβάλλεται να θυμούνται οι παλιότεροι και να μαθαίνουν οι νεότεροι.
Για την δεύτερη κατηγορία, τους νεότερους συντοπίτες μας, τους παραπέμπετε και στη σελίδα 3 του ίδιου φύλλου, με ένα άλλο τίτλο: «Ο Σύλλογος ΧΕΛΜΟΣ και η εφημερίδα του». Είναι ένα ανυπόγραφο άρθρο, που προφανώς απηχεί τις απόψεις του εκδότη, το οποίο μάλιστα φιλοξενείται ολόκληρο και στην ωραία (εμφανισιακά) ιστοσελίδα του εντύπου.
Απευθυνόμενη η εφημερίδα σας στους νεότερους (εδώ κολλάει το υπονοούμενο του δεύτερου σκέλους τού τίτλου στη σελίδα 13) αναφέρεστε εκτενώς στις έξη δεκαετίες του «Χελμού». Κολακευτική στο έπακρο η εισαγωγή σας, που τιμά τη νέα γενιά των ανθρώπων που την επιμελούνται. Παραδέχεστε και επισημαίνετε για τον «Χ»:
«…Μια εφημερίδα σοβαρότατη και εγκυρότατη σε σημείο που τα παλαιότερα χρόνια λεγόταν: «Αφού το έγραψε ο ΧΕΛΜΟΣ είναι αλήθεια». Η εφημερίδα εκτός από πηγή πληροφόρησης για τα συμβαίνοντα στην Ανατολική Αιγιάλεια, αποτελεί και σημαντικότατη πηγή για την ιστορία της περιοχής μας. Οι κατά καιρούς δημοσιευθείσες εργασίες, επιφυλλίδες και άρθρα στο ΧΕΛΜΟ συναντώνται σε πάρα πολλές βιβλιογραφίες ιστορικών βιβλίων και βιβλίων που ασχολούνται με την ιστορία της περιοχής μας».
Επικροτείτε την συμβολή της στη σημερινή ανάπτυξη της περιοχής και δεν παραλείπετε να τονίσετε τους δεσμούς της με τα απόδημα αδέλφια μας, συμπληρώνοντας κατά λέξη «…Ιδιαίτερα με όσους διαμένουν στη μακρινή Αυστραλία, η εφημερίδα του ΧΕΛΜΟΥ υπήρξε πάντοτε ο ενδιάμεσος κρίκος που ένωνε τους ομογενείς μας με την ιδιαίτερη πατρίδα». Στη συνέχεια μας λέτε ότι η εκμηδένιση των αποστάσεων και η τεχνολογία της πληροφόρησης «έφερε ένα φυσιολογικό μούδιασμα στις δραστηριότητες του Συνδέσμου και για πολύ καιρό τον αποπροσανατόλισε σε σημείο που ορισμένοι αναρωτήθηκαν για την αναγκαιότητα διατήρησης της ύπαρξης του Συνδέσμου».
Θα μπορούσα να αγνοήσω τους …ορισμένους ανώνυμους που ονειρεύονται ακόμα και την εξαφάνιση της παρουσίας του Συνδέσμου (μήπως και της εφημερίδας, ρε παιδιά), αν δεν διάβαζα την συνέχεια για να μπω στο νόημα και να αντιληφθώ πού ακριβώς το πάτε. Αντιγράφω τον επίλογο του άρθρου της:
«Το θέμα μας όμως δεν είναι αυτό σήμερα. Το θέμα μας είναι ότι οι τελευταίες διοικήσεις του Συνδέσμου έχουν κληρονομήσει το μοναδικό όπλο που έχει απομείνει στο Σύνδεσμο (εκτός από τα μέλη του), την εφημερίδα του. Μια εφημερίδα που όπως προείπαμε είχε κερδίσει την αναγνώριση του κοινού και την εγκυρότητά της. Μια εφημερίδα που απέφευγε να παίρνει θέση στις εσωτερικές πολιτικές, κοινοτικές και δημοτικές διαμάχες, μια εφημερίδα που είχε αποφασίσει ότι ανήκει σε όλους, σε όλα τα μέλη του Συνδέσμου και όχι σε ορισμένες δημοτικές ή κομματικές παρατάξεις, ως όφειλε.
Τον τελευταίο καιρό όμως παρατηρείται η εφημερίδα να παρεκκλίνει συχνά από τις παραπάνω κατευθύνσεις. Ακόμη, δίνει την εντύπωση της «ενός ανδρός αρχή» και όχι ότι διοικείται από Συντακτική Επιτροπή. Αν ο Σύνδεσμος ΧΕΛΜΟΣ επιθυμεί να παίζει το ρόλο που έπαιζε παλιά και να μην αναμειγνύεται στις τοπικές παραταξιακές διαμάχες, τότε η Συντακτική Επιτροπή και ο Εκδότης της θα πρέπει να αναθεωρήσουν τη στάση τους. Αν ο Σύνδεσμος και τα μέλη του επιθυμούν την ανάμειξη της εφημερίδας στα κοινά του Δήμου Ακράτας υπέρ μάλιστα συγκεκριμένης παράταξης, τότε οφείλουν να το δηλώσουν ανοικτά και θα γίνει απόλυτα σεβαστό. Όμως, με μισόλογα, υπαινιγμούς, κουτοπονηριές, εξυπνακίστικα σχόλια και προσωπικές πολιτικές δεν ωφελείται ούτε η εφημερίδα, ούτε ο Σύνδεσμος, ούτε βέβαια και ο τόπος».
Στα ίσα, χωρίς μισόλογα, υπαινιγμούς, κουτοπονηριές και εξυπνακίστικα σχόλια, θα παραθέσω μόνο τι έγραψα στον «Χελμό», στο φύλλο 520 του Μαΐου-Ιουνίου 2007. Επαναλαμβάνω, γιατί προφανώς ο ανώνυμος αρθρογράφος σας δεν έχει καλή μνήμη. ΄Εγραφα:
«…Μπορεί αυτός ο τόπος να εκτείνεται χιλιομετρικά από την παραλία της Ακράτας μέχρι την Ζαρούχλα, αλλά στην πραγματικότητα είναι μια σταλιά χώρος. Όλοι γνωρίζουν όλους από την καλή και την ανάποδη. Μη προσπαθούμε να κρυφτούμε πίσω από το δάκτυλό μας. Οι φιλοδοξίες όλων μας είναι θεμιτές. Και φυσικά εκείνων που θέλουν να ασχοληθούν με τα κοινά, τόσο σε τοπικό όσο και παραπέρα πολιτικό επίπεδο. Μη ξεχνάμε ότι είμαστε ΄Ελληνες. Με τα προτερήματα και τα ελαττώματά μας. Η διαφορά πρέπει να εστιάζεται στην προσέγγιση για την υλοποίηση αυτών των φιλοδοξιών. Το επισημαίνω αυτό επειδή η εφημεριδούλα αυτή δεν πρέπει να αποτελεί για κανέναν εφαλτήριο άμεσης ή έμμεσης προσωπικής προβολής. Ο «Χελμός» παραμένει αποκλειστική ιδιοκτησία του ομώνυμου Συνδέσμου. Δεν είναι ιδιοκτησία προσωπική κανενός, ώστε να γίνει όργανο προπαγάνδας οποιουδήποτε…»
Για να κατανοήσουν πλήρως οι ...νεοσσοί της δημοσιογραφίας (κάποτε ήμουν κι εγώ σ΄ αυτή την κατηγορία με τα αξέχαστα χρόνια πιλάλας) τους νέους στόχους αυτού του εντύπου, στο φύλλο 524 Ιανουαρίου-Φεβρουαρίου 2008. Η Σύνταξη, με την ευκαιρία των εξηκοστών γενεθλίων του «Χελμού», στο κύριο θέμα της πρώτης σελίδας επαναλάμβανε στους πρωτεργάτες αυτής της εφημερίδας την υπόσχεση:
-Να γίνει το έντυπο αυτό βασικός μοχλός παρέμβασης στα κοινά του τόπου καταγωγής μας.
-Να αναδείξει όλα τα καυτά προβλήματα της περιφέρειας, που τόσα και τόσα χρόνια λιμνάζουν στην αδιαφορία και στα συμφέροντα ελάχιστων «μπροστάρηδων».
-Να ανοίξει διάλογο με όλους τους υπεύθυνους τοπικούς άρχοντες και να γίνει εργαλείο ζύμωσης για την ανάπτυξη ολόκληρης της περιοχής.
-Να ελέγχει και να καταγγέλλει όλους όσους ασκούν εξουσία. Με τόλμη και ειλικρίνεια, πάντα μέσα στα πλαίσια της ευπρέπειας, της νομιμότητας και πάνω απ΄ όλα με αυστηρή τήρηση της δημοσιογραφικής δεοντολογίας.
Αν μη τι άλλο, για τον τόπο των γονιών μας και των παιδιών μας.
Με συναδελφική εκτίμηση,
Ανδρέας Παπαγεωργόπουλος,
δημοσιογράφος, Σύμβουλος ΄Εκδοσης του «Χελμού».
Σχόλιο ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ : «Συμφωνούμε απόλυτα με όσα έχει γράψει ο Ανδρέας στο φύλο 520 του ΧΕΛΜΟΥ αλλά και με όσα γράφονται στο κύριο θέμα της πρώτης σελίδας του φύλου 524».
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου