Στη διάρκεια της πορείας του ο ΧΕΛΜΟΣ, κατόρθωσε να προσφέρει πολλά στην περιοχή της Ακράτας, ξεκινώντας με τη μάχη (στις αρχές της δεκαετίας του ΄50) για τη διατήρηση του Ειρηνοδικείου στην Ακράτα, στον αγώνα για τη διάνοιξη του δρόμου Ακράτας—Ζαρούχλας (οι παλιότεροι θα θυμούνται τα πανηγύρια όταν ο δρόμος έφθασε στη Βαλιμή), η ανάδειξη των ιστορικών περιοχών και η κατασκευή μνημείων, μέχρι και τη συμβολή του Συνδέσμου στην πρώτη Ένωση των Κοινοτήτων Ακράτας, Συλίβαινας, Κραθίου και Ποροβίτσας, στα μέσα της δεκαετίας του 1980.
Παράλληλα, όλα αυτά τα χρόνια ο Σύνδεσμος εκδίδει την ομώνυμη εφημερίδα του, που για πολλά χρόνια αποτελούσε τη μοναδική πηγή πληροφόρησης για τα τεκταινόμενα στην περιοχή μας. Μια εφημερίδα που βάση του καταστατικού του Συλλόγου διοικείται από Συντακτική Επιτροπή. Μια εφημερίδα σοβαρότατη και εγκυρότατη σε σημείο που τα παλαιότερα χρόνια λεγόταν : “Αφού το έγραψε ο ΧΕΛΜΟΣ είναι αλήθεια». (βλέπε σχετικά σελίδα 13). Η εφημερίδα εκτός από πηγή πληροφόρησης για τα συμβαίνοντα στην Ανατολική Αιγιάλεια, αποτελεί και σημαντικότατη πηγή για την ιστορία της περιοχής μας. Οι κατά καιρούς δημοσιευθείσες εργασίες, επιφυλλίδες και άρθρα στο ΧΕΛΜΟ συναντώνται σε πάρα πολλές βιβλιογραφίες ιστορικών βιβλίων και βιβλίων που ασχολούνται με την ιστορία της περιοχής μας.
Τέλος, σημαντική είναι η συμβολή του Συνδέσμου και της εφημερίδας του στη σχέση μας με τους απόδημους Έλληνες που κατάγονται από την περιοχή μας και ιδιαίτερα με όσους διαμένουν στη μακρινή Αυστραλία. Η εφημερίδα του ΧΕΛΜΟΥ υπήρξε πάντοτε ο ενδιάμεσος κρίκος που ένωνε τους ομογενείς μας με την ιδιαίτερη πατρίδα.
Κάποτε η εκδρομή από την Αθήνα στην Ακράτα, για τις γιορτές πχ του Πάσχα αποτελούσε για μια οικογένεια ολόκληρη περιπέτεια, εκτός του δεν ήταν δυνατόν να πραγματοποιείται κάθε χρόνο. Τώρα όχι μόνο κάθε Σαββατοκύριακο πολλοί «Αθηναίοι» έχουν τη δυνατότητα να επισκέπτονται την ιδιαίτερη πατρίδα τους αλλά ακόμη και η αυθημερόν μετάβαση και επιστροφή από την Ακράτα στην Αθήνα και το ανάποδο, γίνεται για «ψύλλου πήδημα».
Η εκμηδένιση των αποστάσεων και η έκρηξη των δυνατοτήτων πληροφόρησης έφερε ένα φυσιολογικό μούδιασμα στις δραστηριότητες του Συνδέσμου και για πολύ καιρό τον αποπροσανατόλισε σε σημείο που ορισμένοι αναρωτήθηκαν για την αναγκαιότητα διατήρησης της ύπαρξης του Συνδέσμου.
Το θέμα μας όμως δεν είναι αυτό σήμερα, Το θέμα μας είναι ότι οι τελευταίες διοικήσεις του Συνδέσμου έχουν κληρονομήσει το μοναδικό όπλο που έχει απομείνει στο Σύνδεσμο (εκτός από τα μέλη του) , την εφημερίδα του. Μια εφημερίδα που όπως προείπαμε είχε κερδίσει την αναγνώριση του κοινού και την εγκυρότητά της. Μια εφημερίδα που απέφευγε να παίρνει θέση στις εσωτερικές πολιτικές, κοινοτικές και δημοτικές διαμάχες, μια εφημερίδα που είχε αποφασίσει ότι ανήκει σε όλους , σε όλα τα μέλη του Συνδέσμου και όχι σε ορισμένες δημοτικές η κομματικές παρατάξεις , ως όφειλε.
Τον τελευταίο καιρό όμως παρατηρείται η εφημερίδα να παρεκκλίνει συχνά από τις παραπάνω κατευθύνσεις. Ακόμη, δίνει την εντύπωση της «ενός ανδρός αρχή» και όχι ότι διοικείται από Συντακτική Επιτροπή. Αν ο Σύνδεσμος ΧΕΛΜΟΣ επιθυμεί να παίζει το ρόλο που έπαιζε παλιά και να μην αναμειγνύεται στις τοπικές παραταξιακές διαμάχες, τότε η Συντακτική Επιτροπή και ο Εκδότης της θα πρέπει να αναθεωρήσουν τη στάση τους. Αν ο Σύνδεσμος και τα μέλη του επιθυμούν την ανάμειξη της εφημερίδας στα κοινά του Δήμου Ακράτας υπέρ μάλιστα συγκεκριμένης παράταξης, τότε οφείλουν να το δηλώσουν ανοικτά και θα γίνει απόλυτα σεβαστό.
Όμως, με μισόλογα, υπαινιγμούς, κουτοπονηριές, εξυπνακίστικα σχόλια και προσωπικές πολιτικές δεν ωφελείται ούτε η εφημερίδα, ούτε ο Σύνδεσμος, ούτε βέβαια και ο τόπος.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου